-*-*-*-*-*-*-*-*- ดอกไม้ใกล้หมอน -*-*-*-*-*-*-*-*-*-
อ.นภาลัย (ฤกษ์ชนะ) สุวรรณธาดา
งานวันเกิด ยิ่งใหญ่ ใครคนนั้น
ฉลองกัน ในกลุ่ม ผู้ลุ่มหลง
หลงลาภยศ สรรเสริญ เพลินทะนง
วันเกิดส่ง ชีพสั้น เร่งวันตาย
อีกมุมหนึ่ง ซึ่งเหงา น่าเศร้าแท้
หญิงแก่ๆ นั่งหงอย และคอยหาย
โอ้วันนี้ ในวัน อันตราย
แม่คลอดสาย โลหิต แทบปลิดชนม์
วันเกิดลูก เกือบคล้าย วันตายแม่
เจ็บท้องแท้ เท่าไร ก็ไม่บ่น
กว่าอุ้มท้อง กว่าคลอด รอดเป็นคน
เติบโตจน บัดนี้ นี่เพราะใคร
แม่เจ็บเจียน ขาดใจ ในวันนั้น
กลับเป็นวัน ลูกฉลอง กันผ่องใส
ได้ชีวิต แล้วก็เหลิง ระเริงใจ
ลืมผู้ให้ ชีวิต อนิจจา
ไฉนเรา เรียกกัน ว่าวันเกิด
วันผู้ให้ กำเนิด จะถูกกว่า
คำอวยพร ที่เขียน ควรเปลี่ยนมา
ให้มารดา คุณเป็นสุข จึงถูกแท้
เลิกจัดงาน วันเกิด กันเถิดนะ
ควรแต่จะ คุกเข่า กราบเท้าแม่
รำลึกถึง พระคุณ อบอุ่นแด
อย่ามัวแต่ จัดงาน ประจานตัว
แม่มีบุญคุณกับเรามากมาย วันนี้เราตอบแทนอะไรให้แม่บ้าง?
ป.ล.
นั่งดูรายการตีสิบอยู่ ได้คิดว่า ตั้งแต่เกิดมาทำอะไรให้แม่บ้าง เคยทำอะไรให้แม่เป็นทุกข์บ้าง จะมีอะไรที่จะมาทดแทนบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของแม่ได้ ในโลกนี้คงไม่มีใครจะรักเราเท่าพ่อกับแม่อีกแล้ว
นั่งเล่นคอมไปฟังไป ได้ยินที่เขาพูดแล้วซึ้งดีแท้เน้อ TvT
รักแม่ครับ >.<
#1 By RenzE on 2006-09-06 16:19